როდესაც ჩვენ ბრიუსელის ქუჩებში ვსეირნობთ ან ამ ულამაზესი ქალაქის აეროპორტში მორიგი მოგზაურობისთვის ვემზადებით, ხშირად გვავიწყდება, რომ აეროპორტი ზოგისთვის მხოლოდ სატრანზიტო ზონა კი არა, მთელი სამყაროა. წარმოიდგინეთ ადგილი, სადაც ადამიანები მუდმივად ჩქარობენ, სადაც ავიაბილეთები თავისუფლების სიმბოლოა, თქვენ კი ამ სივრცის ტყვე ხართ – არა იმიტომ, რომ ვინმე გაკავებთ, არამედ იმიტომ, რომ წასასვლელი უბრალოდ არსად გაქვთ.
ვინ იყო “სერ ალფრედი”?
მეჰრან კარიმი ნასერი, რომელსაც მოგვიანებით “სერ ალფრედი” შეარქვეს, პარიზის შარლ დე გოლის აეროპორტის პირველ ტერმინალში 1988 წელს გამოჩნდა. მისი ისტორია ირანიდან დაიწყო, საიდანაც ის პოლიტიკური მიზეზების გამო წამოვიდა. თუმცა, ბიუროკრატიულმა ლაბირინთებმა იგი ისეთ ჩიხში შეიყვანა, რომელსაც ვერცერთი ფილმის სცენარისტი ვერ მოიფიქრებდა.
მისი საბუთები მოიპარეს (ან დაკარგა), რის გამოც ვერც საფრანგეთის საზღვარს კვეთდა და ვერც სხვა ქვეყანაში მიფრინავდა. მას ხელთ ჰქონდა მხოლოდ თავისი წითელი ჩემოდანი და გაურკვეველი მომავალი.
ცხოვრება წითელ სკამზე
ნასერის ყოველდღიურობა საოცრად ერთფეროვანი, თუმცა დისციპლინირებული იყო. ის აეროპორტის ერთ-ერთ წითელ სკამზე ცხოვრობდა. იღვიძებდა დილის 5 საათზე, აეროპორტის ტუალეტში იწესრიგებდა თავს, კითხულობდა გაზეთებს, წერდა დღიურებს და აკვირდებოდა მგზავრებს, რომლებისთვისაც ავიაბილეთები სხვადასხვა ქვეყნებში გასამგზავრებელ საშვს წარმოადგენდა.
საინტერესოა, რომ წლების განმავლობაში მას შესთავაზეს საბუთები როგორც საფრანგეთმა, ისე ბელგიამ, თუმცა მან მათზე უარი თქვა. რატომ? იმიტომ, რომ საბუთებში მისი სახელი არასწორად იყო მითითებული ან ის საკუთარ თავს უკვე “სერ ალფრედს” უწოდებდა და ირანულ წარმომავლობას უარყოფდა. აეროპორტი მისი კომფორტის ზონად იქცა.
კავშირი ფილმთან „ტერმინალი“
1990-იანი წლების ბოლოს მისი ამბავი მსოფლიომ გაიგო. სტივენ სპილბერგმა ამ ისტორიაში გენიალური ფილმის პოტენციალი დაინახა. მიუხედავად იმისა, რომ ტომ ჰენქსის პერსონაჟი, ვიქტორ ნავორსკი, გამოგონილი ქვეყნიდანაა, მისი პროტოტიპი სწორედ მეჰრან ნასერია. ჰოლივუდის სტუდიამ ნასერის მის ისტორიაში სოლიდური თანხა გადაუხადა, რამაც მას საშუალება მისცა, აეროპორტში უფრო “მდიდრულად” ეცხოვრა, თუმცა სკამი მაინც არ მიუტოვებია.
რატომ ვერ ტოვებდა ის ტერმინალს?
ბევრისთვის გაუგებარია, რატომ არ გამოიყენა მან შანსი და არ დატოვა აეროპორტი, როცა ამის იურიდიული უფლება მიეცა. ფსიქოლოგები ამას “ინსტიტუციონალიზაციას” უწოდებენ, როდესაც ადამიანი იმდენად ეჩვევა შეზღუდულ გარემოს, რომ გარე სამყარო მისთვის საშიში ხდება. მისთვის ავიაბილეთები და ფრენა აღარ იყო პრიორიტეტი; მისი სამყარო ტერმინალის კედლებში სრულდებოდა.
ისტორიის დასასრული
მეჰრან კარიმი ნასერიმ აეროპორტი მხოლოდ 2006 წელს დატოვა, ისიც ჯანმრთელობის გაუარესების გამო. თუმცა, ამბის ყველაზე დრამატული ნაწილი ისაა, რომ სიცოცხლის ბოლო კვირებში ის კვლავ შარლ დე გოლის აეროპორტში დაბრუნდა. ის იქ გარდაიცვალა 2022 წელს, იმავე ტერმინალში, რომელიც მისი სახლი იყო თითქმის ორი ათეული წლის განმავლობაში.
Avia.ge – თქვენი მოგზაურობის ერთგული მეგობარი. სრული მხარდაჭერისთვის დაგვიკავშირდით: 551 907 907
