თანამედროვე სამყაროში ფრენა მგზავრობის ყველაზე უსაფრთხო და კომფორტულ საშუალებად ითვლება. ჩვენ დიდი მონდომებით ვგეგმავთ მოგზაურობას, ინტერნეტში ვეძებთ, თუ სად არის ხელმისაწვდომი ოპტიმალური ავიაბილეთები ისეთ ისტორიულ და კულტურულ ცენტრებში, როგორიცაა ბარსელონა თუ რომი, და ლაინერის სავარძელში მოკალათებულები სრულ სიმშვიდეს ვგრძნობთ. თუმცა, საავიაციო ისტორიაში არსებობს ფურცლები, რომლებიც შეხსენებაა იმისა, თუ რამდენად სასტიკი შეიძლება აღმოჩნდეს ბუნება და რამდენად შორს შეიძლება წავიდეს ადამიანი სიცოცხლის შესანარჩუნებლად, როდესაც ყოველივე იმედი გადაწურულია.
„სასწაული ანდებში“ – ასე შევიდა ისტორიაში 1972 წლის 13 ოქტომბრის ტრაგედია, როდესაც ურუგვაის სარაგბო გუნდის წევრებითა და მათი ოჯახის წევრებით გატენილი ჩარტერული რეისი Fairchild FH-227D პილოტის შეცდომის გამო ანდების მთების მწვერვალს შეეჯახა. ეს იყო დასაწყისი 72-დღიანი კოშმარისა, რომელმაც ადამიანის შესაძლებლობების ყველა საზღვარი წაშალა.
1. შეჯახება და პირველი ღამეები ყინულოვან ტყვეობაში
თვითმფრინავის ფუზელაჟი 3 500 მეტრის სიმაღლეზე, თოვლიან მყინვარზე დაეშვა. შეჯახებისას რამდენიმე მგზავრი მომენტალურად დაიღუპა, ბევრმა კი მძიმე მოტეხილობები მიიღო. გადარჩენილები აღმოჩნდნენ სრულ იზოლაციაში, სადაც ტემპერატურა ღამით მინუს 30°C-მდე ეცემოდა.
მათ არ ჰქონდათ არც თბილი ტანსაცმელი, არც მთაში გადაადგილების აღჭურვილობა და არც მედიკამენტები. ერთადერთი თავშესაფარი თვითმფრინავის ნამსხვრევები იყო, სადაც მგზავრები ერთმანეთს სხეულის სითბოთი ათბობდნენ, რათა ღამით არ გაყინულიყვნენ.
2. რადიომიმღები და უიმედობის კულმინაცია
გადარჩენის მე-11 დღეს, მგზავრებმა თვითმფრინავის ნანგრევებში იპოვეს პატარა რადიომიმღები. ის, რაც მათ რადიოეთერში მოისმინეს, ნამდვილი განაჩენი იყო: კატასტროფის მასშტაბებიდან და ამინდის პირობებიდან გამომდინარე, ოფიციალურმა სამძებრო სამსახურებმა ოპერაცია შეაჩერეს და მგზავრები დაღუპულებად გამოაცხადეს.
ამ მომენტში მათ გააცნობიერეს უმთავრესი ჭეშმარიტება: თუ საკუთარ თავს თავადვე არ უშველიდნენ, მათ დასახმარებლად ცივილიზებული სამყაროდან არავინ მოვიდოდა.
3. გადარჩენის ყველაზე მძიმე ტაბუ
მთებში საკვების მარაგი სულ რაღაც რამდენიმე დღეში ამოიწურა. გარშემო მხოლოდ თოვლი, ყინული და შიშველი კლდეები იყო – არანაირი მცენარეულობა ან ცხოველი. შიმშილით სიკვდილი გარდაუვალი ხდებოდა.
სწორედ მაშინ, ხანგრძლივი მორალური და რელიგიური დისკუსიების შემდეგ, გადარჩენილებმა მიიღეს კაცობრიობის ისტორიაში ყველაზე მძიმე და შემზარავი გადაწყვეტილება – სიცოცხლის შესანარჩუნებლად დაღუპული მეგობრებისა და თანამგზავრების გაყინული სხეულების ჭამა დაეწყოთ (კანიბალიზმი). ეს იყო ერთადერთი ბიოლოგიური გზა, რამაც მათ ორგანიზმს ენერგია და გადარჩენის ძალა შეუნარჩუნა.
4. ზვავი და სასოწარკვეთილი ლაშქრობა ხსნისკენ
თითქოს ეს ტანჯვა საკმარისი არ ყოფილიყოს, კატასტროფიდან მე-17 დღეს მთებიდან გიგანტური ზვავი ჩამოწვა, რომელმაც თვითმფრინავის ნამსხვრევები მთლიანად დაფარა და კიდევ 8 ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა. კატასტროფას გადარჩენილი 45 მგზავრიდან ცოცხალი მხოლოდ 16 ადამიანიღა დარჩა.
დეკემბრის შუა რიცხვებში, როდესაც ამინდი შედარებით გამოსწორდა, ორმა მგზავრმა – ნანდო პარადომ და რობერტო კანესამ – გადაწყვიტეს შეესრულებინათ სასიკვდილო მისია. ყოველგვარი ალპინისტური აღჭურვილობის გარეშე, მათ გადალახეს ანდების უზარმაზარი მწვერვალები და 10-დღიანი, ფეხით წარმოუდგენელი სიარულის შემდეგ, ჩილეს ხეობაში მწყემსს წააწყდნენ. ხსნა მოვიდა. 1972 წლის 23 დეკემბერს, კატასტროფიდან 72 დღის შემდეგ, მსოფლიომ გაიგო, რომ ანდების ყინულოვან ჯოჯოხეთში 16 ადამიანი ცოცხალი გადარჩა.
„სასწაული ანდებში“ დარჩა ისტორიაში, როგორც ნებისყოფის, მეგობრობისა და სიცოცხლისადმი უდიდესი წყურვილის სიმბოლო. ამ ამბავმა აჩვენა, რომ ექსტრემალურ სიტუაციაში ადამიანის სულს შეუძლია გადალახოს ნებისმიერი ფიზიკური თუ ბიოლოგიური ბარიერი. დღეს, როდესაც ჩვენს სამოგზაურო პანელში ახალი მარშრუტები და შესაბამისი ავიაბილეთები ჩნდება, მშვიდად მივენდობით თანამედროვე ავიაციის უსაფრთხოებას, თუმცა ყოველთვის უნდა გვახსოვდეს, რა ძალა მალავს ადამიანში, როდესაც საქმე სიცოცხლისთვის ბრძოლას ეხება.
Avia.ge – თქვენი მოგზაურობის ერთგული მეგობარი. სრული მხარდაჭერისთვის დაგვიკავშირდით: 551 907 907
