ავიაციის ისტორიამ ბევრი ტრაგიკული მოვლენა იცის, თუმცა LANSA-ს რეისი 508-ის კატასტროფა სრულიად დაუჯერებელი ისტორიაა ადამიანურ ნებისყოფასა და გადარჩენის ინსტიქტზე. 1971 წლის 24 დეკემბერს, შობის წინა დღეს, 17 წლის ჯულიან კოეპკე დედასთან ერთად პერუს დედაქალაქ ლიმადან პუკალპაში მიფრინავდა. 3 000 მეტრის სიმაღლეზე ლაინერი საშინელ შტორმში მოჰყვა, მეხის დაცემის გამო ჰაერშივე დაიშალა და გაუმვალ ამაზონის ჯუნგლებში ჩამოვარდა. ბორტზე მყოფი 92 ადამიანიდან ცოცხალი მხოლოდ ერთი აღმოჩნდა.
სადღესასწაულო დღეებში აეროპორტები მთელ მსოფლიოში – იქნება ეს ლათინური ამერიკა თუ ევროპის ისეთი დიდი სატრანსპორტო ჰაბები, როგორებიცაა ფრანკფურტი, ვენა თუ ამსტერდამი – განსაკუთრებით დატვირთულია, რადგან ათასობით მგზავრი შობი საღამოს სახლში შეხვედრას ჩქარობს. გამონაკლისი არც ეს რეისი ყოფილა: თვითმფრინავის სალონი ბოლო ადგილამდე შევსებული იყო. 17 წლის ჯულიანი სამადგილიან რიგში, ფანჯარასთან ეჯდა დედას, როდესაც მოულოდნელად ირგვლივ სიბნელე ჩამოწვა და ხომალდი მძლავრმა ტურბულენტობამ შეაზანზარა.
3 000 მეტრიდან თავისუფალი ვარდნა და გაღვიძება გაუმვალ ტყეში
მეხის დაცემიდან რამდენიმე წამში ლაინერის ფრთები მოწყდა და კონსტრუქციამ დაშლა დაიწყო. ჯულიანს ახსოვს მხოლოდ ქარის საზარელი ზუზუნი და ის, თუ როგორ ბრუნავდა ჰაერში სავარძლების მთლიანი რიგი, რომელზეც ის უსაფრთხოების ღვედით იყო მიჯაჭვული. გოგონამ გონება ჯერ კიდევ ჰაერში დაკარგა და მხოლოდ მეორე დღეს, ჯუნგლების სიღრმეში გაიღვიძა.
სავარძელმა, რომელზეც იგი იჯდა, ვარდნის სიჩქარე შეანელა, ხოლო ხეების ხშირმა ვარჯმა დარტყმა მნიშვნელოვნად შეარბილა. გაღვიძებულ ჯულიანს ლავიწის ძვალი ჰქონდა გატეხილი, მარჯვენა თვალი დახურული, ხოლო სხეული ღია ჭრილობებითა და ნაბეჭდებით სავსე. მიუხედავად უმძიმესი ფიზიკური მდგომარეობისა, მან გააცნობიერა, რომ აბსოლუტურად მარტო იყო პლანეტის ყველაზე საშიშ ეკოსისტემაში.
ბრძოლა გადარჩენისთვის ამაზონის ველურ ბუნებაში
ჯულიანის გადარჩენაში გადამწყვეტი როლი ითამაშა იმ ფაქტმა, რომ მისი მშობლები ბიოლოგები იყვნენ და მას ბავშვობიდანვე ჰქონდა მიღებული ცოდნა ჯუნგლებში ქცევის წესების შესახებ. მან იცოდა, რომ უცნობი ხილის ჭამა სასიკვდილოდ საშიში იყო, ხოლო ერთადერთი სწორი გზა ცივილიზაციის საპოვნელად წყლის ნაკადულის მიყოლა გახლდათ.
- წყლის ნაკადის ძიება: გოგონამ იპოვა პატარა ნაკადული, რომელიც მოგვიანებით შეერთდა უფრო დიდ მდინარეს. იგი წყალში მიჰყვებოდა დინებას, რადგან იცოდა, რომ მდინარის პირას დასახლებული პუნქტის პოვნის შანსი ბევრად მაღალი იყო.
- მწერები და შიმშილი: 11 დღის განმავლობაში ჯულიანის ერთადერთი საკვები კატასტროფის ადგილიდან წამოღებული კანფეტების პატარა შეკვრა იყო. ტროპიკული წვიმები, მზის დამწვრობა და ჭრილობებში ჩაბუდებული მწერების მატლები მისი ყოველდღიური ჯოჯოხეთი გახდა.
- მშველელების გამოჩენა: მეთერთმეტე დღეს გოგონა მდინარის პირას გაჩერებულ პატარა ნავსა და ხის ქოხს წაწყდა. ადგილობრივმა მეთევზეებმა მას პირველადი დახმარება აღმოუჩინეს და უახლოეს დასახლებაში გადაიყვანეს.
უსაფრთხოების სტანდარტები თანამედროვე ავიაციაში
1971 წლის ტრაგედიის შემდეგ სამოქალაქო ავიაციამ უზარმაზარი ტექნოლოგიური ნახტომი გააკეთა. თანამედროვე ლაინერები აღჭურვილია უახლესი მეტეოროლოგიური რადარებით, რომლებიც პილოტებს საშუალებას აძლევს, შტორმულ ზონებს გვერდი ასობით კილომეტრის დაშორებით აუარონ.
გარდა ამისა, თვითმფრინავის კორპუსი დამზადებულია ისეთი მასალებისგან, რომლებიც მეხის დაცემისას ელექტრონულ მუხტს უსაფრთხოდ ანაწილებს და კონსტრუქციის დაზიანებას გამორიცხავს. დღეს ფრენა მსოფლიოში ყველაზე უსაფრთხო გადაადგილების საშუალებაა.
ჯულიან კოეპკეს ისტორია არის ადამიანური სულის წარმოუდგენელი სიმტკიცისა და სიცოცხლისთვის ბრძოლის სიმბოლო. 3 000 მეტრის სიმაღლიდან ვარდნისა და 11-დღიანი ჯუნგლების ჯოჯოხეთის შემდეგ გადარჩენა ავიაციის ისტორიაში ნამდვილ სასწაულად რჩება.
დღესდღეობით, უსაფრთხოების მკაცრი კონტროლისა და განახლებული ტექნოლოგიების წყალობით, საჰაერო მოგზაურობა სრულიად მშვიდი და პროგნოზირებადია. როდესაც იგეგმება შვებულება თუ საქმიანი ვიზიტი, სწორად შერჩეული ავიაბილეთები და წინასწარ დაგეგმილი მარშრუტი უზრუნველყოფს, რომ თქვენი ფრენა იყოს მაქსიმალურად კომფორტული, სწრაფი და უსაფრთხო.
Avia.ge – თქვენი მოგზაურობის ერთგული მეგობარი. სრული მხარდაჭერისთვის დაგვიკავშირდით: 551 907 907